cha-cha

Cha-cha zaliczana jest do tańców latynoamerykańskich. Choć ma pochodzenie kubańskie, to za jej twórcę uważa się brytyjskiego nauczyciela tańca Pieere Lavelle'a. Jako odrębny taniec cha-cha została uznana dopiero w roku 1953, ale od tego momentu jej reguły wielokrotnie ulegały zmianom. Podstawowa technika cha-chy przypomina rumbę: kroki wolne są wykonywane na kolanach wyprostowanych, a kroki szybkie na rozluźnionych. Cha-cha składa się z 20 figur podstawowych oraz różnorodnych wariacji, które się na nich opierają. Wymaga ona bardzo energicznych, a nawet zadziornych ruchów bioder oraz nóg, przy czym nogi w czasie tańca nie mogą wychodzić poza obręb ciała. Jest to taniec dynamiczny, radosny i niezwykle beztroski, dlatego chętnie tańczony jest zarówno przez dorosłych, jak i przez dzieci oraz młodzież. Choć cha-cha uznawana jest za łatwą do nauczenia, to w początkowym etapie nauki tancerze często mają kłopot z oryginalnym kubańskim rytmem, dlatego często stosowane są uproszczone metody liczenia. W tańcu tym partnerzy pozostają w nieznacznej odległości od siebie, a w zależności od zaawansowania stosowane są różne rodzaje trzymań.