hapkido

Hapkido - koreański styl sztuki walki, za twórcę którego uważa się Choi Yong-sool. Warto zauważyć, że Choi Yong-sool uczył się aiki-jutsu w Japonii, u mistrza Sakaku Takedy, założyciela szkoły Daiti-ryu. Moriheia Ueshiba, założyciel aikido, również uczył się u mistrza Sakaku Takedy. Hap oznacza łączenie, KI oznacza energie, Do oznacza drogę, łącznie hapkido tłumaczy się jak droga zjednoczonej energii. Bazą techniki hapkido stanowią przede wszystkim techniki i metody wzięty z aiki-jutsu, jak i również z tangsudo i taekwondo. Tak samo jak i w aikido, w hapkido siłę przeciwnika wykorzystuje się przeciwko niemu, linia ataku zmienia się w potrzebnym kierunku po czym stosuję się atak broniącego. Hapkido uczy technik i sposobów samoobrony jak i również ataku. Dość istotnym jest również nauka walki bronią, do której należą: miecz, kij krótki i długi, nóż. Walka odbywa się w bliskim i krótkim dystansie, stosują się techniki miękkie i twarde, uderzenia wyprowadza się nogami i rękami, stosuje się również uderzenia we wrażliwe organy człowieka. Hapkido udziela wielką uwagę filozofii oraz rożnym oddychającym technikom. Największa federacja hapkido znajduje się w Korei, w mieście Seul i nazywa się Koreańska Federacja Hapkido (KHF). Szkoły wchodzące w skład tej federacji propagandują twardy styl hapkido. Z kolei Międzynarodowa Federacja Hapkido (IHF) propaganduję miękki styl hapkido.