popping

Popping zaliczany jest do tańców ulicznych i powstał w społeczności afroamerykańskiej w Kalifornii. Zalicza się do funk style i wyróżnia niezwykle szeroką gamą ruchów, które są niezależnie i znacząco różnią się od siebie. Na początku popping polegał głównie na szybkim spinaniu oraz rozluźnianiu mięśni w rytm muzyki i w połączeniu z różnego rodzaju ruchami i pozami. Obecnie stosowane w tym tańcu techniki skupiają się głównie na ostrych kontrastach pomiędzy np. sztywnością i dużym rozluźnieniem, czy wykonywaniem ruchów robota i płynnością ruchów. Ze stylem tym wiąże się wiele pomniejszych technik oraz stylów tanecznych. Wymaga on wyjątkowej świadomości ciała, ponieważ każde zgięcie stawu, czy ruch mięśni ma w nim swoje znaczenie. Jest to taniec bardzo rytmiczny, do którego wykorzystywane są odpowiednie utwory muzyczne w tempie 90-120 uderzeń na minutę. Popping polega nie tylko kontrastach, ale również na tworzeniu ściśle oddzielonych, choć jednocześnie płynnych elementów. Ogromne znacznie w tym stylu tanecznym ma mimika twarzy oraz poruszanie dolnej części ciała na parkiecie. Nauka poppingu jest bardzo żmudna i wymaga cierpliwości.