walc angielski

Walc angielski jest jednym ze standardowych tańców turniejowych. Pierwszy raz został zatańczony w Anglii w roku 1921, a wywodzi się z walca wiedeńskiego. W przeciwieństwie do niego jest jednak znacznie spokojniejszy i wolniejszy. W tańcu tym istnieją trzy podstawowe kroki - kroki do przodu stawiane od pięty, kroki do tyłu od placów i kroki boczne od podeszwy. W walcu angielskim stopy partnerów znajdują się bardzo blisko siebie, a ciała układają się w literę V. Oprócz kroków podstawowych bardzo ważne w tym tańcu są również obroty i wirowanie. Walca trzeba tańczyć w idealnej harmonii, lekko i płynnie, co wbrew pozorom wcale nie jest łatwe. Ze względu na dużą widowiskowość taniec ten jest na turniejach tanecznych obowiązkowy. Walc angielski jest tańcem swingowym, w którym duże znacznie ma sposób trzymania partnerów - podczas całego tańca nie powinien on ulegać zmianie. Ciała tancerzy pozostają w stałym kontakcie i stykają się od bioder do mostka partnerki, a sylwetki tworzą subtelne linie. Podczas turniejów ocenie podlegają zarówno różne warianty unoszeń i padań, jak i prawidłowość ruchu wahadłowego pary.