wing chun

Wing Chun - chińska sztuka walki, która powstała w XVIII wieku. Istnieje kilka legend na temat powstania tego stylu. Najbardziej popularna głosi, że kilka mistrzów z południowego klasztoru Shaolin postanowiło stworzyć nowy styl, który miał na celu przygotować wojownika za 7 lat, a nie za 15 jak było do tej pory. Niestety klasztor został spalony, a styl nie był do końca ukończony. Jedna z mistrzów, mistrzyni Ng Mui uratowała się i nauczyła nowego stylu Yim Wing Chun. Ta z kolei przekazała styl swojemu mężowi, który nazwał go na część swojej żony Wing Chun. Wiadomo na 100%, że wing chun najbardziej został rozwinięty w grupach teatralnych. Dwie osoby z tej grupy zaczęły mieszkać w Foshan i nauczyli Leung Jana stylu Wing Chun. Ten z kolei przekazał swój styl swoim synom Leung Biku, Leung Cheunu, Chan Wah Shunu. Ostatni z kolei przejął szkole po śmierci swojego ojca. Jednym z najlepszych uczniów Chan Wah Shuna był słynny Yip Man. Styl charakteryzuje się walka na krótkim dystansie od przeciwnika, uderzenia wyprowadza się nogami, rękami, łokciami. Odbywają się również nauki walki bronią: kij, dwa noże bart cham dao. Wizytówką stylu jest nauka walki z drewnianym manekinem, oraz "lepkie ręce" chi sao. Warto zauważyć, że chi sao istnieje w wielu innych stylach i nie pochodzi od wing chun, ale szeroko wykorzystuje się w tym stylu dla kontroli rąk przeciwnika oraz wyczuwaniu uderzeń i ruchów agresora. W 2008 roku na ekrany wyszedł film Yip Man, opowiadający o życiu Yip Mana podczas japońskiej okupacji Chin.